Huidziekten » Allergisch contacteczeem

De term eczeem wordt gebruikt voor huidafwijkingen, die gepaard kunnen gaan met jeuk, roodheid, kleine bobbeltjes (papels), blaasjes, natten en schilfering. Deze verschijnselen zijn het gevolg van een niet-infectieuze ontstekingsreactie in de huid.

Bij contacteczeem wordt een dergelijke reactie veroorzaakt door een stof die van buitenaf de huid binnendringt. Er wordt onderscheid gemaakt in twee soorten contacteczeem: ortho-ergisch contacteczeem en allergisch contacteczeem.

Ortho-ergisch contacteczeem wordt veroorzaakt door irriterende stoffen, zwak toxische stoffen zoals oplosmiddelen en zepen. Dit gebeurt bij iedereen in meer of mindere mate. Bij dit type eczeem is een chronische inwerking door dergelijke zwak toxische prikkels de oorzaak van de ontstekingsreactie in de huid.

Men spreekt van allergisch contacteczeem als de stoffen in de huid niet een toxische- maar een allergische reactie teweegbrengen. Het is een “overgevoeligheids"-reactie van het lichaam waarbij de afweer is ingeschakeld. Dit gebeurt alleen bij personen die in een eerdere fase voor die bepaalde stof, ook wel allergeen genoemd, allergisch zijn geworden. Een combinatie van het allergisch contacteczeem en eczeem door irritatie komt ook voor. Bij allergisch contacteczeem kan men door middel van huidtesten onderzoek doen naar de oorzaak van het eczeem. Dergelijke testen zijn er niet voor ortho-ergisch contacteczeem.

Een allergisch contacteczeem is niet besmettelijk voor anderen. Wel moet u, als het eczeem “open en nattend” is, algemene regels van de hygiëne in acht nemen om te voorkomen dat het infecteert. Het allergisch contacteczeem is niet erfelijk.

Hoe ontstaat allergisch contacteczeem?
Of en op welk tijdstip een stof een contactallergie veroorzaakt, hangt af van de eigenschappen van de betrokken stof. Voor sommige stoffen wordt men snel en gemakkelijk allergisch. Maar ook persoonlijke eigenschappen, die nog onvoldoende bekend zijn, spelen een rol. Als een stof met allergische eigenschappen goed door de huid heendringt, bijvoorbeeld omdat deze beschadigd is door irritatie, treedt sneller overgevoeligheid op dan wanneer de huid intact is.
Het is goed mogelijk om zonder problemen jaren achtereen met een bepaalde stof gewerkt te hebben voordat men, zomaar opeens, allergisch wordt.

Anderzijds kan een contact van enkele weken reeds voldoende zijn. Is men eenmaal allergisch, dan zijn slechts hele kleine hoeveelheden van het allergeen nodig om huidklachten te veroorzaken. Een contactallergie blijft vaak levenslang bestaan.

Stoffen die contactallergieën kunnen veroorzaken
Het aantal stoffen dat een contactallergie kan veroorzaken is heel groot. De meest voorkomende allergenen zijn:

• Onedele metalen, zoals nikkel en chroom
• Geurstoffen, zoals die gebruikt worden in parfums en cosmetica, maar ook in industriële producten.
• Conserveermiddelen, gebruikt in producten die aan bederf onderhevig zijn, zoals cosmetica, handcrèmes en talrijke industriële producten
• Stoffen die in rubber zitten
• Lijmen
• Geneesmiddelen in zalven
• Planten
• Beroepsgebonden stoffen, zoals bestanddelen van haarverf en permanentvloeistoffen bij kappers (kapperseczeem).

Een enkele keer ontstaat een allergisch contacteczeem door een stof die bij contact met de huid bijna direct jeuk, roodheid en zwelling geeft. Deze directe reactie (contacturticaria) verdwijnt ook weer snel. Dit is een urticariële reactie, net zoals netelroos of galbulten.

Indien contact met een dergelijke stof regelmatig optreedt, ontstaat, mede door het voortdurend krabben en wrijven tengevolge van jeuk, een contacteczeem dat er precies zo uitziet als de andere contacteczemen. Dergelijke reacties worden o.a. gezien bij huidcontact met rubberen handschoenen, fruit en groente (bijvoorbeeld kiwi, aardbei, tomaten), kaas, vlees en vis.

Hoe wordt de diagnose gesteld?
De huidarts kan door middel van plaktesten stoffen opsporen waarvoor u overgevoelig bent. De te testen stoffen worden in kleine “kamertjes” met pleisters op de rug geplakt en 2 dagen later weer verwijderd. Op die dag en 1 of 2 dagen daarna wordt de test afgelezen. Een test is positief als het opgebrachte materiaal (allergeen) ter plaatse een eczeemreactie veroorzaakt.

Bij foto-allergisch contacteczeem zullen de testen ook nog met ultraviolet licht belicht moeten worden. Indien gedacht wordt aan stoffen die op uw werk voorkomen, kan het zijn dat u gevraagd wordt een monster van die stoffen mee te brengen. Na op de juiste wijze verdund te zijn, kunnen dergelijke stoffen gebruikt worden om te testen. Vaak zal u gevraagd worden om uw cosmetica, toiletartikelen en geneesmiddelen mee te brengen. Het kan nodig zijn deze producten eveneens te testen.

Iedereen wordt als routine getest met de Europese standaardreeks. Deze reeks bestaat uit die stoffen, die in Europa de meeste allergische reacties veroorzaken.
In sommige gevallen worden ook wel prik- of krastesten verricht met materialen zoals fruit, groenten en medicijnen. Op deze manier hoopt de huidarts de stof te vinden die een verklaring geeft voor uw klachten. Indien een positieve reactie ontstaat op een bepaalde stof, zal de huidarts samen met u bekijken of u inderdaad contact hebt (gehad) met deze stof. Dan wordt met u besproken waar en in welke producten de stof voorkomt en hoe deze te vermijden is.

Hoe zit de behandeling eruit?
De behandeling van het allergisch contacteczeem gebeurt op verschillende manieren, maar meestal zal hierbij een corticosteroïd-houdende zalf of crème (zie tevens de folder “Corticosteroïden voor de huid”) gebruikt worden.
In dit opzicht verschilt een contacteczeem niet van andere vormen van eczeem. In het algemeen mag men van dergelijke producten niet te veel en niet te lang achtereen gebruik maken. Bij spaarzaam of onregelmatig gebruik hoeft u niet bang te zijn voor bijwerkingen. Bespreek met uw (huid)arts wanneer bijwerkingen kunnen worden verwacht.

Vaak zal nog een crème of zalf bijgegeven worden om de huid vet te houden. Deze kan zonder bezwaar net zo vaak gebruikt worden als men wil. Een enkele keer wordt het eczeem behandeld met licht (bestraling met ultraviolet licht). Soms is een stootkuur met corticosteroïd-tabletten nodig bij uitgebreid en ernstig eczeem.