Informatie » HaartransplantatieHaartransplantatie
Per dag verliezen wij gemiddeld 100 haren. Omdat er dagelijks ook gemiddeld 100 nieuwe haren per dag aangroeien heeft dit geen zichtbare gevolgen. Het komt echter ook voor dat mensen meer haren verliezen in combinatie met te weinig of geen nieuwe aangroei. Er is dan sprake van haaruitval. Hierdoor ontstaan na verloop van tijd kale plekken of een dunnere haardos. In het algemeen begint haaruitval in de haargrens op het voorhoofd en rond de kruin.
Wanneer er kale plekken ontstaan wordt de haaruitval zichtbaar. Door kale plekken ziet een gezicht er vaak ouder uit dan iemand in werkelijkheid is. Door middel van een haartransplantatie verplaatsen wij uw eigen haar naar de plek waar uw haar uitgevallen is. Hierdoor wordt uw haargrens hersteld waardoor u weer een gezonde en volle haardos hebt.
Voorafgaande aan een eventuele behandeling vindt er altijd een intakegesprek plaats. Tijdens dit gesprek wordt u geinformeerd over de behandeltechnieken, de voor u meest geschikte techniek en waar u voor, tijdens en na de behandeling rekening mee moet houden. Om de meest geschikte techniek te bepalen onderzoekt de behandelend arts de reden van de haaruitval, de groeirichting van de haren, het haarvolume en de haargrens. Het intakegesprek is vrijblijvend. U besluit na afloop of u de haartransplantatie wel of niet wilt ondergaan. Met de informatie die u hebt gekregen kunt u een goede afweging maken.
Een haartransplantatie is in principe bij iedereen mogelijk die over een gezonde haarkrans beschikt en waarvan de haaruitval niet het gevolg is van ziekte en/of medicijngebruik.Tijdens het intakegesprek voert de behandelend arts onderzoeken uit waaruit duidelijk wordt hoe uw haaruitval ontstaan is.
Klik hier om te lezen over de behandeling en welke technieken er toegepast worden bij een haartransplantatie.
Oorzaken van haaruitval
Alopecia androgenetica Alopecia androgenetica, of kaalheid volgens mannelijk patroon, is de meest voorkomende vorm van permanente haaruitval en wordt veroorzaakt door het mannelijk hormoon. Bij mannen met aanleg voor alopecia androgenetica begint de haaruitval op enig moment na de puberteit. Kenmerkend is het haarverlies boven op de kruin en bij de slapen dat zich langzaam uitbreidt. De haren aan de zijkanten van het hoofd en op het achterhoofd vallen niet uit. Bij vrouwen komt alopecia androgenetica in de menopauze veel voor. Ook bij hen is de mate van haaruitval erfelijk bepaald. Wanneer bij jonge vrouwen alopecia androgenetica ontstaat zal de arts in endocrinologisch (hormonaal) onderzoek verrichten.
Alopecia areata Bij Alopecia areata is er sprake van plaatselijke haaruitval. Meestal komt deze haaruitval voor op de haardos van het hoofd, maar soms ook op bijvoorbeeld de baardstreek, de schaamstreek en de wenkbrauwen. Bij 5-10% van de patienten valt al het hoofdhaar uit. Dit wordt een alopecia areata totalis genoemd. Bij 1-2% is er zelfs sprake van een uitval van alle lichaamsbeharing: dit heet alopecia areata universalis. Alopecia areata is vrijwel zeker een auto-immuunaandoening. Hierbij herkent het lichaam de haren ten onrechte als niet bij het lichaam horend en stoot ze af.
Telogeen efluvium Wanneer ongebruikelijk veel haren tegelijk in de rustfase (één van de groeifasen van haren) terecht komen vallen veel haren uit. De uitval is meestal ongelijkmatig over de hoofdhuid verspreid. De client merkt dat er relatief veel haar uitvalt: haar op het kussen, in het afvoerputje van de douche etc. Soms is deze vorm van haaruitval zo hevig dat de schedelhuid goed zichtbaar wordt door de overgebleven haren heen. Deze vorm van haaruitval wordt soms veroorzaakt door een stressvolle gebeurtenis die 2 tot 4 maanden voor het begin van de haaruitval plaatsvond. Dit kan bijvoorbeeld zwangerschap zijn, maar ook een koortsende ziekte of momenten van ernstige psychische stress. Meestal herstelt de haargroei zich weer binnen een jaar. Dit herstel is helaas niet altijd volledig.
Haaruitval door geneesmiddelen Het gebruik van geneesmiddelen kan ook leiden tot haaruitval. De haaruitval treedt diffuus over het behaarde hoofd op. Bekend is natuurlijk de extreme haaruitval die kan optreden na het gebruik van bepaalde vormen van chemotherapie. Maar ook andere geneesmiddelen kunnen haaruitval veroorzaken. Van veel medicijnen is wel eens gerapporteerd dat zij bij individuele patiënten mogelijk haaruitval hebben veroorzaakt. Enkele geneesmiddelengroepen die met enige regelmaat problemen met haaruitval veroorzaken staan hieronder genoemd: Zeer vaak cytostatica (chemotherapie) Regelmatig anticoagulantia ('bloedverdunners') retinoïden (isotretinoïne, acitretine, gebruikt in de dermatologie) lithium (psychiatrie) Soms antimalaria medicijnen bèta-blokkers (cardiologie) ACE-remmers (cardiologie)
|